دشت جنون

پرشین بلاگ، یادداشت های دوسال رو بلعید. از شهریور 1394 تا خرداد 1396

 
زخمه ی درد
نویسنده : پروانه ای زیر باران - ساعت ٩:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۳/۱٠
 

تارجان!  دردت حلول یک شب بارانی است؟                     زخمه ی مضراب روح غرق سرگردانی است؟

امشب از درد تو تا مرگ خودم خواهم گریست                   باز تا تکرار خود تا صبحدم خواهم گریست   

قطعه ای از یک مثنوی بلند به نام " زخمه ی درد" که سال 1378 توی تبریز نوشته بودم. مثنوی ای که بعدها به " تارجان" معروف شد.